روزی که عطش به جان گلها افتاد
از جوش و خروش خویش، دریا افتاد
تو با آن خستهحالی برنگشتی
دگر از آن حوالی برنگشتی
رخصت بده از داغ شقایق بنویسم
از بغض گلوگیر دقایق بنویسم
دریا بدون ماه تلاطم نمیکند
تا نور توست، راه کسی گم نمیکند
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
