مانده ز فهم تو دلم بی‌نصیب
معجزۀ عشق، غرور غریب
حاج قاسم رفت اما داستانی مانده است
حاج قاسم رفت و راه بی‌کرانی مانده است
به سوگ نخل‌های بی‌سرت گیسو پریشانم
شبیه خانه‌های خسته‌ات در خویش ویرانم
شهر آزاد شد اما تو نبودی که ببینی
دلمان شاد شد اما تو نبودی که ببینی
ما دردها و داغ‌ها را می‌شناسیم
غوغای باد و باغ‌ها را می‌شناسیم
از زخم شناسنامه دارند هنوز
در مسجد خون اقامه دارند هنوز
باز از بام جهان بانگ اذان لبریز است
مثنوی بار دگر از هیجان لبریز است
