غزل | شعر هیأت

آن شب که کوفه شاهد ننگی سیاه بود
در گریه آسمان و زمین تا پگاه بود

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

مانند تو غریب، زمین و زمان نداشت
انبوه دردهای تو را آسمان نداشت

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

هنوز می‌شنوم هق‌هق صدایت را
صدای آن نفس درد آشنایت را

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

اوصاف تو از ابتدا تا انتها نور
آیینه‌ای، آیینه‌ای سر تا به پا نور

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

پس از قرن‌ها فاصله تا علی
نشسته‌ست در خانه تنها، علی

همایون علیدوستی

آینه گردانی

غزل

چرا چون شعله در شولای تن بر خویش پیچانی؟
به آن موجی که از دریا جدا افتاده می‌مانی

جعفر رسول‌زاده

آینه گردانی

غزل

نشاط انگیز نامت می‌نوازد روح عطشان را
تو مثل چشمه‌ای! نوشیده و جوشیده انسان را

علی داودی

آینه گردانی

غزل

مثل شیرینی روحانی یک رؤیا بود
سال‌هایی که در آن روح خدا با ما بود

زکریا اخلاقی

تبسم‌های شرقی

غزل

شگفتا کرامات ماهی تمام
چه ماهی که خورشید صبح است و شام

سیدمحمدجواد شرافت

غزل

شده نزدیک‌تر از قبل، شهادت به علی
اقتدا کرده به همراه جماعت به علی

محمدحسین ملکیان

جمع مُکسّر

غزل

دشمنان این روزها حرف دو پهلو می‌زنند
دوستانت یک به یک دارند زانو می‌زنند

محمدحسین ملکیان

جمع مُکسّر

غزل

از بدر، از خیبر علی را می‌شناسند
یاران پیغمبر علی را می‌شناسند

محمدحسین ملکیان

نت‌های گریه‌دار

غزل