غزل | شعر هیأت

گرچه خیلی چیزها می‌دانی از من...هیچ‌وقت
کم نکردی لطف خود را آنی از من هیچ‌وقت

مریم سقلاطونی

زیر ساعت حرم

غزل

ببین که بی‌تو نماندم، نشد کناره بگیرم
نخواستم که بیفتد به کوره‌ راه، مسیرم

آرزو ارجمند

مواهب (دفتر دوم)

غزل

گاهی دلم به یاد خدا هست و گاه نیست
اقرار می‌کنم که دلم سر به راه نیست

فاطمه زاهد‌مقدم

مواهب (دفتر دوم)

غزل

قلب مرا نرم کرد، دیدۀ بارانی‌ام
تر شده سجاده از اشک پشیمانی‌ام

حسین عباس‌پور

مواهب (دفتر دوم)

غزل

تو آرزوی منی با تو قلب من زنده‌ست
و با وجود تو دنیای من فروزنده‌ست

مریم سقلاطونی

زیر ساعت حرم

غزل

بخوان که اشک بریزم کمی به حال خودم
دل شکستۀ من! ای شکسته بال خودم

محمد میرزایی‌بازرگانی

مواهب (دفتر اول)

غزل

دریای سر نهاده به دامان چاه اوست
مردی که با سکوت خودش غرق گفتگوست

اعظم سعادتمند

غزل

به تعداد نفوس خلق اگر سوی خدا راه است
همان‌قدر انتخاب راه دشوار است و دلخواه است

فاضل نظری

کتاب

غزل

خودش را وارث أرض مقدس خوانده، این قابیل
جهان وارونه شد؛ این‌بار با سنگ آمده هابیل

قاسم صرافان

خط

غزل

تا برویم ریشه‌ای چون تاک می‌خواهم که هست
نور می‌خواهم که هستی خاک می‌خواهم که هست

سیدمهدی موسوی

رد پای انگور

غزل

درخت، جلوۀ هموارۀ بهاران بود
اگرچه هر برگش قصۀ زمستان بود

محمدجواد شاهمرادی

لیالی مجنون

غزل

تق تق...کلون در...کسی از راه می‌رسد
از کوچه‌های خسته و گمراه می‌رسد

مریم سقلاطونی

مرثیه‌خوانی برای باران

غزل