در راه تو مَردُمَت همه پر جَنَماند
در مکتب عشق یکبهیک همقسماند
جنّت نشانی از حرم توست یا حسن
فردوس سائل کرم توست یا حسن
هرگز نه معطل پر پروازند
نه چشم به راه فرصت اعجازند
کوه عصیان به سر دوش کشیدم افسوس
لذت ترک گنه را نچشیدم افسوس
صبوری به پای تو سر میگذارد
غمت داغها بر جگر میگذارد
وقتی سکوت سبز تو تفسیر میشود
چون عطرِ عشق، نام تو تکثیر میشود
ای شیرخدا و اسد احمد مختار
در بدر و احد لشکر حق را سر و سردار
از غربتت اگرچه سخنهاست یا علی
دنیا دگر بدون تو تنهاست یا علی
