ای لحظهبهلحظه در تماشای همه
دیروزی و امروزی و فردای همه
ای کاش مرا گلایه از بخت نبود
یک لحظه خیالم از خودم تخت نبود
سجاد! ای به گوشِ ملائک، دعای تو
شب، خوشهچینِ خلوت تو با خدای تو
ای پر سرود با همۀ بیصداییات
با من سخن بگو به زبان خداییات
دری که بین تو و دشمن است خیبر نیست
وگرنه مثل علی هیچکس دلاور نیست
ای ریخته نسیم تو گلهای یاد را
سرمست کرده نفحهٔ یاد تو باد را
چشم همه چشمههای جوشان به خداست
باران، اثر نگاه دهقان به خداست
هجده بهار رفت زمین شرمسار توست
آری زمین که هستی او وامدار توست
با هر نفسم به یاد او افتادم
دنیا همه رفت و او نرفت از یادم
