سر و پای برهنه میبرند آن پیر عاشق را
که بر دوشش نهاده پرچم سوگ شقایق را
محمّدا به که مانی؟ محمّدا به چه مانی؟
«جهان و هر چه در او هست صورتاند و تو جانی»
«بشنو از نی چون حکایت میکند»
شیعه را در خون روایت میکند
چه کُند میگذرد لحظههای دور از تو
نمیکنند مگر لحظهها عبور از تو
در مطلع شعر تو نچرخانده زبان را
لطف تو گرفت از من بیچاره امان را
