غزل | شعر هیأت

طلوعت روشنی بخشیده هر آیینه ایمان را
نگاهت آیه آیه شرح داده بطن قرآن را

حسین مؤدب

غزل

قصد، قصد زیارت است اما
مانده اول دلم کجا برود

محسن ناصحی

غزل

یازده بار جهان گوشهٔ زندان کم نیست
کنج زندان بلا گریهٔ باران کم نیست

سیدحمیدرضا برقعی

قبله مایل به تو

غزل

باید که دنیا فصل در فصلش خزان باشد
وقتی که با تو اینچنین نامهربان باشد

محمدعلی بیابانی

غزل

هوای بام تو داریم ما هوایی‌ها
خوشا به حال شب و روز سامرایی‌ها

قاسم اردکانی

غزل

خسته‌ام از راه، می‌پرسم خدایا پس کجاست؟
شهر... آن شهری که می گویند:«سُرَّمَن رَءا»ست

اعظم سعادتمند

باران پس از برف

غزل

نه از لباس کهنه‌ات نه از سرت شناختم
تو را به بوی آشنای مادرت شناختم

رضا حاج‌حسینی

بانوان آسمانی

غزل

اگر خواهی پدر بینی وفای دختر خود را
نگه کن زیر پای اسب و بالا کن سر خود را

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

کی رفته‌ای ز دل که تمنا کنم تو را
کی بوده‌ای نهفته که پیدا کنم تو را

فروغی بسطامی

خوشه‌های طلایی

غزل

شاید تو خواستی غزلی را که نذر توست
این‌گونه زخم‌خورده و بی‌سر بیاورم

حسن بیاتانی

از دوشنبه تا جمعه

غزل

قلبی شکست و دور و برش را خدا گرفت
نقاره می‌زنند... مریضی شفا گرفت

رحمان نوازنی

محفل شاعران آیینی

غزل

جان بر لب من آمد و جانان به بر من
ای مرگ برو عمر من آمد به سر من

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل