غزل | شعر هیأت

میان خاک سر از آسمان در آوردیم
چقدر قمری بی‌آشیان در آوردیم

سعید بیابانکی

نامه‌های کوفی

غزل

دلتنگی مرا به تماشا گذاشته‌ست
اشکی که روی گونۀ من پا گذاشته‌ست

سعید بیابانکی

جامه‌دران

غزل

دل من باز گرفته به حرم می‌آید
درد دل‌هاست که از چشم ترم می‌آید

سیدمحمدرضا شرافت

غزل

دل شکسته...تن خسته، آمد از در ساعت
سلام داد و کمی مکث کرد باز به عادت

محمدجواد الهی‌پور

غزل

جاری استغاثه‌ها ای اشک!
وقت بر گونه‌ها رها شدن است

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

دل اگر تنگ و جان اگر خسته‌ست
گاه گاهی اگر پریشانیم

ناصر کسایی

شعر وحدت اسلامی

غزل

زمین، به زمزمه می‌آید، همان شبی که تو می‌آیی
همان شب آمنه می‌بیند، درون چشم تو دنیایی

قاسم صرافان

مولای گندم‌گون

غزل

تا به کی از سخن عشق گریزان باشم؟
از تو ننویسم و هربار پشیمان باشم؟

محمد میرزایی‌بازرگانی

صادقانه‌ها

غزل

به کودکان و زنان احترام می‌فرمود
به احترام فقیران قیام می‌فرمود

مهدی جهاندار

غزل

با نگاه روشنت پلک سحر وا می‌شود
تا تبسم می‌کنی خورشید پیدا می‌شود

محمدمهدی خانمحمدی

هیاهو

غزل

بگو به باد بپوشد لباس نامه‌بران را
به گوش قدس رساند سلام همسفران را

محمدجواد شاهمرادی

شعر وحدت اسلامی

غزل

دست مرا گرفت شبیه برادری
گفتم سلام، گفت سلام معطری

علی‌اصغر شیری

شعر وحدت اسلامی

غزل