غزل | شعر هیأت

پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت
شب مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت

سلمان هراتی

آب در سماور کهنه

غزل

هلا روز و شب فانی چشم تو
دلم شد چراغانی چشم تو

سیدحسن حسینی

هم‌صدا با حلق اسماعیل

غزل

گر نگاهی به ما كند زهرا
دردها را دوا كند زهرا

سیدرضا مؤید

جلوه‌های رسالت

غزل

گر علی دل، قرار او زهراست
ور علی گل، بهار او زهراست

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

دنیاست چو قطره‌ای و دریا، زهرا
کی فرصت جلوه دارد اینجا زهرا؟

حبیب چایچیان

خلوتگه راز

غزل

غم با نگاه خیس تو معنا گرفته
یک موج از اشک تو را دریا گرفته

سیدمحمد بابامیری

بیرقی بر شانه‌های باد

غزل

دوباره عطر گل یاس در حرم پیچید
و قلب‌ها شده روشن در آستانۀ عید

مریم سقلاطونی

زیر ساعت حرم

غزل

گمان مکن پسرت ناتنی‌برادر بود
قسم به عشق، کنارم حسین دیگر بود

علی انسانی

گلاب و گل

غزل

رباعی گفتی و تقدیم سلطان غزل کردی
معمای ادب را با همین ابیات حل کردی

محسن رضوانی

آینه گردانی

غزل

زن، رشک حور بود و تمنّای خود نداشت
چون آسمان نظر به بلندای خود نداشت

افشین علا

آینه گردانی

غزل

می‌روم مادر که اینک کربلا می‌خوانَدَم
از دیار دور یار آشنا می‌خوانَدَم

سیدحسن حسینی

هم‌صدا با حلق اسماعیل

غزل

چه جمعه‌ها که یک به یک غروب شد، نیامدی
چه بغض‌ها که در گلو رسوب شد، نیامدی

مهدی جهاندار

عشق سوزان است

غزل