غزل | شعر هیأت

با دستِ بسته است ولی دست‌بسته نیست
زینب سرش شكسته ولی سرشكسته نیست

مجید تال

گفتن ندارد

غزل

دل سوزان بُوَد امروز گواه من و تو
کز ازل داشت بلا، چشم به راه من و تو

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

چه جانماز پی اعتكاف بر دارد
چه ذوالفقار به عزم مصاف بر دارد

علیرضا دهقانیان

علی در آینه جمال و جلال

غزل

هر نصر من الله به شمشیر علی بود
هر فتح قریب از دل چون شیر علی بود

جواد محمدزمانی

غزل

خدا می‌خواست تا تقدیر عالم این چنین باشد
کسی که صاحب عرش است، مهمان زمین باشد

احمد حسین‌پور علوی

علوی‌ها

غزل

وقت است که از چهرۀ خود پرده گشایی
«تا با تو بگویم غم شب‌های جدایی»

یوسف رحیمی

بیت‌های بارانی (۱)

غزل

باز روگرداندم از تو، باز رو دادی به من
با همه بی‌آبرویی آبرو دادی به من

غلامرضا سازگار

نخل میثم (جلد۵)

غزل

گفت:«سُرّ من رَأی»، ترجمان «سامرا»ست
من ولی دلم گرفت... این حرم چه آشناست

میلاد عرفان‌پور

غزل

این هفته نیز جمعۀ ما بی شما گذشت
آقا بپرس این که چه بر حال ما گذشت!

ایوب پرندآور

غزل

اگر وطن به مقام رضا توانی کرد
غبار حادثه را توتیا توانی کرد

صائب تبریزی

کلیات صائب تبریزی

غزل

جمعه‌ها طبع من احساس تغزل دارد
ناخودآگاه به سمت تو تمایل دارد

سیدحمیدرضا برقعی

طوفان واژه‌ها

غزل

راه گم بود، اگر نام و نشان تو نبود
اگر آن دیدهٔ بر ما نگران تو نبود

محمدجواد محبت

غزل