غزل | شعر هیأت

دنیای با حضور تو دنیای دیگری‌ست
روز طلوع سبز تو فردای دیگری‌ست

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

دلم شور می‌زد مبادا نیایی
مگر شب سحر می‌شود تا نیایی

زین‌العابدین آذرارجمند

آخرین سپیده

غزل

از نو شکفت نرگس چشم‌انتظاری‌ام
گل کرد خارخار شب بی‌قراری‌ام

قیصر امین‌پور

گل‌ها همه آفتابگردانند

غزل

ای تا همیشه مطلع‌الانوار لبخندت
آیینه در آیینه شد تکرار لبخندت

سیدمحمدجواد شرافت

بیت‌های بارانی (۲)

غزل

ای باخبر ز درد و غم بی‌شمار من!
برخیز و باش، فاطمه جان، غمگسار من

سیدرضا مؤید

جلوه‌های رسالت

غزل

دلم مشتاق پرواز است تا این مشت پر مانده‌ست
نگاهم كن، برایم نیمه‌جانی مختصر مانده‌ست

جعفر رسول‌زاده

غزل

مرا به خانۀ زهرای مهربان ببرید
به خاكبوسی آن قبر بی‌نشان ببرید

افشین علا

آینه گردانی

غزل

علی كه آینۀ روشن خدای تو بود
همیشه آینه‌اش روی حق‌نمای تو بود

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

ازل برای ابد ملک لایزالش بود
چه فرق می‌کند آخر، که چند سالش بود

امید مهدی‌نژاد

برای عرض تولّا

غزل

دارد دل و دین می‌برد از شهر شمیمی
افتاده نخ چادر او دست نسیمی

سیدحمیدرضا برقعی

قبله مایل به تو

غزل

قرار بود که عمری قرار هم باشیم
که بی‌قرار هم و غمگسار هم باشیم

محمدمهدی سیار

رودخوانی

غزل

گلی که عالم از او تازه بود، پرپر شد
یگانه کوکب باغ وجود، پرپر شد

زکریا اخلاقی

سرو باغ محمد

غزل