غزل | شعر هیأت

تیره شد آینهٔ صبحِ درخشان بی‌تو
تار شد مشرق روحانی ایمان بی‌تو...

زکریا اخلاقی

تبسم‌های شرقی

غزل

با آن که آبدیدۀ دریای طاقتیم
آتش گرفته‌ایم که غرق خجالتیم

علیرضا قزوه

سوگنامۀ امام خمینی

غزل

آه ای سحر طلوع کن از شام تار من
بگذار پا به دیدۀ شب‌ زنده‌دار من

میثم مؤمنی‌نژاد

غزل

نَمی از چشم‌های توست چشمه، رود، دریا هم
کمی از ردّ پای توست جنگل، کوه، صحرا هم

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

در کوله‌بار غربتم یک دل
از روزهای واپسین مانده‌ست

علیرضا قزوه

شبلی و آتش

غزل

لب ما و قصۀ زلف تو، چه توهمی! چه حکایتی!
تو و سر زدن به خیال ما، چه ترحمی! چه عنایتی!

قاسم صرافان

مولای گندم‌گون

غزل

گاهی اگر با ماه صحبت کرده باشی
از ما اگر پیشش شکایت کرده باشی

نغمه مستشارنظامی

۱۴۲۰ سال پس از تو

غزل

آه می‌کشم تو را با تمام انتظار
پر شکوفه کن مرا، ای کرامت بهار

علیرضا قزوه

از نخلستان تا خیابان

غزل

به تمنای طلوع تو جهان، چشم به راه
به امید قدمت، کون و مکان چشم به راه

زکریا اخلاقی

تبسم‌های شرقی

غزل

می‌شود بر شانۀ لطفت پریشان گریه کرد
پابرهنه سویت آمد مثل باران گریه کرد

حسین عباس‌پور

حداقل

غزل

بیهوده قفس را مگشایید پری نیست
جز مُشتِ پر از طائر قدسی اثری نیست

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

این زن که از برابر طوفان گذشته بود
عمرش کنار حضرت باران گذشته بود

احمد حسین‌پور علوی

گلوگاه

غزل