غزل | شعر هیأت

پر از لبخند، از آن خواب شیرین چشم وا کردی
نگاه انداختی در آینه خود را صدا کردی

عباس همتی

غزل

هنوز می‌چکد از چشم‌ها بهانۀ تو
بیا که سر بگذارد جهان به شانۀ تو

فاطمه عارف‌نژاد

غزل

ای در نگاه تو رازِ هزارانِ درِ بستۀ آسمانی
کی می‌گشایی به رویم دری از سرِ مهربانی؟

سیدمهدی حسینی رکن‌آبادی

غزل

مژده، ای دل که مسیحا نفسی می‌آید
که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید

حافظ شیرازی

خوشه‌های طلایی

غزل

روی تو را ز چشمۀ نور آفریده‌اند
لعل تو از شراب طهور آفریده‌اند

محمدعلی مجاهدی

خوشه‌های طلایی

غزل

صدای بال ملائک ز دور می‌آید
مسافری مگر از شهر نور می‌آید؟

ناصر فیض

خوشه‌های طلایی

غزل

بهارِ آمدنت می‌برد زمستان را
بیا که تازه کنم با تو هر نفس جان را

فاطمه زاهد‌مقدم

غزل

برای از تو سرودن، زبان ما بسته‌ست
که در برابر تو، شعر، دست و پا بسته‌ست

محمد غفاری

آستانه

غزل

ای عشق! کاری کن که درماندند درمان‌ها
برگرد و برگردان حقیقت را به ایمان‌ها

قاسم صرافان

اتفاق

غزل

ز عمق حنجره بر بام شب اذان می‌گفت
حدیث درد زمین را به آسمان می‌گفت

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

طلوع می‌کند آن آفتاب پنهانی
ز سمت مشرق جغرافیای عرفانی

قیصر امین‌پور

آینه‌های ناگهان

غزل

علی زره که بپوشد، همین‌که راه بیفتد
عجیب نیست که دشمن به اشتباه بیفتد

داود رحیمی

غزل