غزل | شعر هیأت

ای سفیر صبح! نور از لامکان آورده‌ای
بر حصار شب دمی آتشفشان آورده‌ای

محمود شاهرخی

همه آینه‌ها

غزل

ای خالق راز و نیاز عاشقانه
در پیشگاه عشق مخلوقی یگانه

اعظم سعادتمند

غزل

عرق نبود که از چهره‌ات به زین می‌ریخت
شراره‌های دلت بود اینچنین می‌ریخت

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

به روی آب می‌بینم ورق‌های گلستان را
به طوفان می‌دهد سیلاب، مشق «باز باران» را

محمدحسین انصاری‎‌نژاد

غزل

زندان تیره از نفسش روشنا شده
صد یاکریم گاه قنوتش رها شده

علی‌محمد مؤدب

غزل

پشت غزل شکست و قلم شد عصای او
هر جا که رفت، رفت قلم پا به پای او...

مهدی زارعی

آسمان به روایت پرنده بی‌پر

غزل

مولای ما نمونۀ دیگر نداشته‌ست
اعجاز خلقت است و برابر نداشته‌ست

سیدحمیدرضا برقعی

طوفان واژه‌ها

غزل

سال جدید زیر همین گنبد کبود
آغاز شد حکایتمان با یکی نبود

محمدعلی علمی

غزل

تکیده قامتش و تکیه بر عصا نزده‌ست
همان که غیر خدا را دمی صدا نزده‌ست

فائزه زرافشان

غزل

غم کهنۀ در گلویم حسین است
دم و بازدم، های و هویم حسین است

محمدصادق میرصالحیان

غزل

مگر چه کیسه‌ای از نور داشت بر دوشش؟
که وقت دیدن او ماه بود مدهوشش

سیدمحمدجواد میرصفی

غزل

لب باز کردی تا بگویی اَوّلینی
آری نخستین پیرو حبل‌المتینی

علی گلی حسین‌آبادی

غزل