ای لحظهبهلحظه در تماشای همه
دیروزی و امروزی و فردای همه
ای کاش مرا گلایه از بخت نبود
یک لحظه خیالم از خودم تخت نبود
روز، روز نیزه و شمشیر بود
ظهر داغ خون و تیغ و تیر بود
چشم همه چشمههای جوشان به خداست
باران، اثر نگاه دهقان به خداست
صبوری به پای تو سر میگذارد
غمت داغها بر جگر میگذارد
وقتی سکوت سبز تو تفسیر میشود
چون عطرِ عشق، نام تو تکثیر میشود
با هر نفسم به یاد او افتادم
دنیا همه رفت و او نرفت از یادم
