امشب شکوه عشق جهانگیر میشود
روح لطیف عاطفه تصویر میشود
کمر بر استقامت بسته زینب
که یکدم هم ز پا ننشسته زینب
با کلامُ اللهِ ناطق همکلام!
ای سکینه! بر کراماتت سلام!
نوای کاروانت را شنیدم
دوباره سوی تو با سر دویدم
ای مرهم زخم دل و غمخوار پدر!
هم غمخور مادری و هم یار پدر
پیش چشمم تو را سر بریدند
دستهایم ولی بیرمق بود
بهار آسمان چارمینی
غریب امّا، امامت را نگینی
بیاور با خودت نور خدا را
تجلیهای مصباح الهدی را
ماهی که یادگار ز پنج آفتاب بود
بر چهرهاش ز عصمت و عفت نقاب بود
ماه مولا شد حدیث طیر را با ما بخوان
در ولایش آشنا و غیر را با ما بخوان
سلام فاطمه، ای جلوۀ شکیبایی
که نور حُسن تو جان میدهد به زیبایی