غزل | شعر هیأت

کعبۀ اهل ولاست صحن و سرای رضا
شهر خراسان بُوَد کرب‌وبلای رضا

غلامرضا سازگار

غزل

دسته‌گلها دسته‌دسته می‌روند از یادها
گریه كن، ای آسمان! در مرگ توفان‌زادها

علیرضا قزوه

از نخلستان تا خیابان

غزل

نرگس، روایتی‌ست ز عطر بهار تو
مریم، گلی‌ست حاکی از ایل و تبار تو

مسعود یوسف‌پور

بانوان آسمانی

غزل

به پایت ریختم اندوه یک دریا زلالی را
بلور اشک‌ها در کاسۀ ماه هلالی را

علیرضا قزوه

صبح بنارس

غزل

رسید و گرد راهش کهکشان‌ها را چراغان کرد
قدم برداشت، نیشابور را فیروزه باران کرد

فائزه زرافشان

آشیان آسمان

غزل

آشفته كن ای غم، دل طوفانی ما را
انكار كن ای كفر، مسلمانی ما را

علیرضا قزوه

از نخلستان تا خیابان

غزل

و انسان هرچه ایمان داشت پای آب و نان گم شد
زمین با پنج نوبت سجده در هفت آسمان گم شد

علیرضا قزوه

شبلی و آتش

غزل

پیچیده در ترنّم هستی، صدای تو
ای راز ناگشودۀ هستی، خدای تو

قربان ولیئی

موسیقی نواحی جان

غزل

ای سلسله در سلسله در سلسله مویت
وی آینه در آینه در آینه رویت

قربان ولیئی

موسیقی نواحی جان

غزل

با هم صدا کردند ماتم‌های عالم را
وقتی جدا کردند همدم‌های عالم را

محمدمهدی سیار

بی‌خوابی عمیق

غزل

کس به‌غیر از تو نخواهم چه‌بخواهی چه‌نخواهی
باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی

غلامرضا سازگار

نخل میثم (جلد۲)

غزل

از باغ می‌برند چراغانی‌ات کنند
تا کاج جشن‌های زمستانی‌ات کنند

فاضل نظری

گریه‌های امپراتور

غزل