غزل | شعر هیأت

که می‌نَهد مرهم، داغ سوگواران را؟
که جمع می‌کند این خاطر پریشان را؟

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

چون حلقه دوست، روح تو را در میان گرفت
شأنت زمین نبود، تو را آسمان گرفت

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

در خون نشسته دیدۀ چشم‌انتظارها
خالی‌ست جاده از تب و تاب سوارها

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

حسّی غریب می‌کشدم در هوای تو
ای آرزوی گم‌شده، جانم فدای تو

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

بغض‌ها راه نفس‌های مرا سد شده‌اند
لحظه‌ها بی‌تو پریشانی ممتد شده‌اند

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

سکوت سرمه‌ای سد می‌کند راه صدایم را
بخوان از چشم‌هایم قطره‌قطره حرف‌هایم را

میثم داودی

مواهب (دفتر اول)

غزل

مدینه می‌روی آهسته از بقیع بپرس
که راز گم شدن قبر مادر ما چیست؟

پروانه نجاتی

بهانه‌ها

غزل

شهر آزاد شد اما تو نبودی که ببینی
دلمان شاد شد اما تو نبودی که ببینی

نغمه مستشارنظامی

غزل

از چارسو راه مرا بستند
از چارسو چاه است و گمراهی

علیرضا قزوه

شبلی و آتش

غزل

پر طاووس فتاده‌ست به دست مگسان
کو سلیمان که نگین گیرد از این هیچ‌کسان؟

علیرضا قزوه

چمدان‌های قدیمی

غزل

زمين را می‌کشند از زير پامان مثل بم يک روز
نمی‌بينيم در آيينه خود را صبحدم يک روز

علیرضا قزوه

چمدان‌های قدیمی

غزل

کربلا را می‌سرود این‌بار روی نیزه‌ها
با دو صد ایهام معنی‌دار، روی نیزه‌ها

محمدعلی مجاهدی

عروج سرخ

غزل