کربلا
شهر قصه‌های دور نیست
رنگ سیاه و سرخِ تو را دارند
این‌روزها تمام خیابان‌ها
با این‌که دم از خطبه و تفسیر زدی
در لشکر ابن سعد شمشیر زدی
رحمت باران اگر سیل است یا موج بلاست
هرچه هست از قامت ناساز بی‌اندام ماست
بسیار بار آب گذر کرد از سرش
شیراز ماند و چشمۀ الله اکبرش
به روی آب می‌بینم ورق‌های گلستان را
به طوفان می‌دهد سیلاب، مشق «باز باران» را
سال جدید زیر همین گنبد کبود
آغاز شد حکایتمان با یکی نبود
کربلای عمر هرکس بی‌گمان خواهد رسید
روز عاشورای ما هم یک زمان خواهد رسید
