غزل | شعر هیأت

دلِ آگاه ز تن فکر رهايی دارد
از رفيقی که گران است جدايی دارد

صائب تبریزی

کلیات صائب تبریزی

غزل

روزها فكر من این است و همه شب سخنم
كه چرا غافل از احوال دل خویشتنم

مولوی

تسبیح اشک

غزل

روشن از روی تو آفاق جهان می‌بينم
عالم از جاذبه‌ات در هيجان می‌بينم

محمدحسین بهجتی

سرود سحر

غزل

تا چند عمر در هوس و آرزو رود
ای کاش این نفس که بر آمد فرو رود

جلال‌الدین همایی

تسبیح اشک

غزل

مرگ باید سجده باشد، سجدۀ پیش از قیام
اشهدم را خوانده‌ام ای مرگ زیبا السّلام

میلاد عرفان‌پور

از آخر مجلس

غزل

شمیم اهل نظر را به هر کسی ندهند
صفای وقت سحر را به هر کسی ندهند

سیدمحمد میرهاشمی

فصل بندگی

غزل

بوَد آیا که درِ صلح و صفا بگشایند
تا دری هم به مراد دل ما بگشایند

سیدمحمدحسین شهریار

دیوان شهریار

غزل

از غم دوست در این میکده فریاد کشم
دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم

امام خمینی

دیوان امام

غزل

خاموشی تو رنگ فراموش شدن نیست
در ولولۀ نام تو خاموش شدن نیست

پروانه نجاتی

غزل

مرا هر قدر ذوق رفتن و پرواز شاعر کرد
تو را اندیشه‌ات مانای تاریخ معاصر کرد

محسن ناصحی

غزل

هنوز این کوچه‌ها این کوچه‌ها بوی پدر دارد
نگاه روشن ما ریشه در باغ سحر دارد

علیرضا قزوه

صبح بنارس

غزل

ای آفتابی که زمین شد مدفن تو
هفت آسمان راه است تا فهمیدن تو

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل