غزل | شعر هیأت

وقت پرواز آسمان شده بود
گوئیا آخر جهان شده بود

سیدحمیدرضا برقعی

رقعه

غزل

به مسجد می‌رود معنا کند روح عبادت را
به مسجد می‌برد با خود علی امشب شهادت را

محسن ناصحی

غزل

روی زمین نگذاشتی شب‌ها سر راحت
وقتی که دیدی مستمندی را سر راهت

رضا خورشیدی‌فرد

فصل شهادت

غزل

از غربتت اگرچه سخن‌هاست یا علی
دنیا دگر بدون تو تنهاست یا علی

غلامرضا سازگار

از صیام تا قیام (۳)

غزل

ای زندۀ نماز و شهید دعا علی
ای جلوۀ جمال تو نور خدا علی

جعفر رسول‌زاده

فصل شهادت

غزل

ناله كن اى دل به عزاى على
گریه كن اى دیده براى على

حبیب چایچیان

ای اشک‌ها بریزید

غزل

خدا مرا ز ولای علی جدا نکند
من و خیال جدایی از او؟ خدا نکند

محمدعلی مجاهدی

گلنفسی‌ها

غزل

کوه باشی، سیل یا باران چه فرقی می‌کند
سرو باشی، باد یا توفان چه فرقی می‌کند

سیدمحمدمهدی شفیعی

مرز ما عشق است

غزل

گل‌خنده‌ای که مهر به ماه خدا کند
از پای روز، حلقۀ شب را جدا کند

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

خزان نبیند بهار عمری که چون تو سروی به خانه دارد
غمین نگردد دلی که آن دل طراوتی جاودانه دارد

حمید سبزواری

آسمان صبر

غزل

ای از بَهار، باغ نگاهت بَهارتر
از فرش، عرش در قدمت خاکسارتر

علی انسانی

گلاب و گل

غزل

مست از غم توام غم تو فرق می‌کند
محو توام که عالم تو فرق می‌کند

سیدمحمدرضا شرافت

فصل کرامت

غزل