غزل | شعر هیأت

آن‌چه در سوگ تو اى پاک‌تر از پاک گذشت
نتوان گفت که هر لحظه چه غمناک گذشت‏

نصرالله مردانی

کاروان شعر عاشورا

غزل

آن عاشقِ بزرگ چو پا در رکاب کرد
جز حق هرآن‌چه ماند به خاطر جواب کرد

محمدجواد محبت

همه آینه‌ها

غزل

آن روزها دیوار هم تعبیری از د‌َر بود
در‌ آسمان چیزی که پ‍َر می‌زد، کبوتر بود...

محمدجواد شاهمرادی

لیالی مجنون

غزل

این صحن که بین‌الحرمین عتبات است
در اصل، همان عرشۀ کشتی نجات است

محمدحسین ملکیان

تفسیر آه

غزل

ای سمت خود کشانده خواص و عوام را
دریاب این سپاه پیاده نظام را

محمدحسین ملکیان

تفسیر آه

غزل

دلم کجاست تا دوباره نذر کربلا کنم
و این گلوی تشنه را شهید نیزه‌ها کنم

سیدمهدی احمدی

مرثیۀ سرخ گلو

غزل

ما بهر ولای تو خریدیم بلا را
یک لحظه کشیدیم به آتش یمِ «لا» را

غلامرضا سازگار

آتش مهر

غزل

تاریخ عاشورا به خون تحریر خواهد شد
فردا قلم‌ها تیغۀ شمشیر خواهد شد

محمد رفیعی

مرثیه با شکوه

غزل

کیست او؟ آن‌که بین خانۀ خود
مکر دشمن مجاورش بوده‌ست

سیدمحمدمهدی شفیعی

غزل

آن‌که در خطّۀ خون، جان به ره جانان داد
لبِ لعلش به جهانِ بشریّت جان داد

احد ده‌بزرگی

از سنگ ناله خیزد

غزل

قد برافرازید! یک عالم شقاوت پیش روست
پرده بردارید! صد آیینه حیرت پیش روست

جعفر رسول‌زاده

همه آینه‌ها

غزل

با یک تبسم به قناری‌ها زبان دادی
بالی برای پر زدن تا بی‌کران دادی

رضا ساریخانی

پای بوس آفتاب دفتر هشتم

غزل