غزل | شعر هیأت

مدینه با تو به ماهی دگر، نیاز نداشت
به روشنایی صبح و سحر نیاز نداشت

محمدجواد غفورزاده

سرو باغ محمد

غزل

گمان بردی نوای نای و بانگ تار و چنگ است این
تو در خواب و خیال بزمی و... شیپور جنگ است این

سیدمحمدمهدی شفیعی

مرز ما عشق است

غزل

بوی خوش می‌آید اینجا؛ عود و عنبر سوخته؟
یا که بیت‌الله را کاشانه و در سوخته؟

حبیب چایچیان

ای اشک‌ها بریزید

غزل

دلم دلم دلم دلم دلم فرو ریخت
قدح‌قدح شکسته شد، سبو‌سبو ریخت

زهرا سپه‌کار

غزل

شد به آهنگ عجیبی خاک ما زیر و زبر
خانه‌ها لرزید و لرزیدند دل‌ها بیشتر

میلاد عرفان‌پور

از آخر مجلس

غزل

چه خوش باشد که راه عاشقی تا پای جان باشد
خصوصاً پای فرزند علی هم در میان باشد

علی فردوسی

دق الباب

غزل

تا آسمانت را کمی در بر بگیرد
یک شهر باید عشق را از سر بگیرد

فاطمه نوری

در سایۀ بیت‌النور

غزل

در شهر مرا غیر شما کار و کسی نیست
فریاد اگر هم بکشم دادرسی نیست

اعظم سعادتمند

در سایۀ بیت‌النور

غزل

کجا سُکری که اینجا هست، در خُم می‌شود پیدا؟
بگو مستی ما از دور چندم می‌شود پیدا

رضا یزدانی

حاشا

غزل

رد می‌کنی شاید پس از زنگ دبستان
طفل کلاس اولی را از خیابان

اعظم سعادتمند

باران پس از برف

غزل

هر آن‌که جانب اهل خدا نگه دارد
خداش در همه حال از بلا نگه دارد

حافظ شیرازی

دیوان حافظ شیرازی

غزل

کنج اتاقم از تب و تاب دعا پر است
دستانم از «کذالک» از «ربنا» پر است

عباس سودایی

شلمچه

غزل