غزل | شعر هیأت

بیا که باغ پر از عطر دلربایی توست
نسیم، چشم به راه گره‌گشایی توست

محمدجواد غفورزاده

یا ایهاالعزیز

غزل

نمی ز دیده نمی‌جوشد اگرچه باز دلم تنگ است
گناه دیدۀ مسکین نیست، کُمیت عاطفه‌ها لنگ است

محمدکاظم کاظمی

آخرین سپیده

غزل

گاه‌گاهی به نگاهی دل ما را دریاب
جان به لب آمده از درد، خدا را، دریاب

محمدعلی مجاهدی

سیری در ملکوت

غزل

بیا به خانه که امّید با تو برگردد
هزار مرتبه خورشید با تو برگردد

مصطفی محدثی

سُکرِ سماع

غزل

خوش باد نوایی که تواَش نغمه‌زن آیی!
صد سینه صدف داری اگر در سخن آیی!

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

تو یوسفی تو که لبریز بوی پیرهنی
تو یوسفی تو که یاایّها‌العزیز منی

مهدی جهاندار

غزل

عاشق آن صخره‌هایم، ماه را هم دوست دارم
کفش‌هایم کو؟ که من این راه را هم دوست دارم

علیرضا قزوه

صبح بنارس

غزل

ز اشک، دامن من رشک آسمان بوده‌ست
پر از ستاره چو دامان کهکشان بوده‌ست

محمدعلی مجاهدی

آینه گردانی

غزل

من آمدم کلماتت به من زبان بدهند
زبان سادۀ رفتن به آسمان بدهند

مریم سقلاطونی

بادها از جنوب می‌آیند

غزل

ناگهان پر می‌کشی دریا به دریا می‌روی
آه ای ابر کرامت تا کجاها می‌روی

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

با گوشۀ شالت پر پروانه‌ها را جمع کردی
گرد و غبار کاشی صحن و سرا را جمع کردی

مریم سقلاطونی

بادها از جنوب می‌آیند

غزل

وادی به وادی می‌روم دنبال محمل
آهسته‌تر ای ساربان! دل می‌بری، دل

قربان ولیئی

موسیقی نواحی جان

غزل