غزل | شعر هیأت

تشنهٔ عشقیم، آری، تشنه هم سر می‌دهیم
آبرویی قدر خون خود، به خنجر می‌دهیم

کریم رجب‌زاده

خون تو پایان نداشت

غزل

عاشقان را سر شوريده به پيكر عجب است
دادن سر نه عجب، داشتن سر عجب است!

جودی خراسانی

خون تو پایان نداشت

غزل

پرنده کوچ نکرده‌ست زیر باران است
اگرچه سنگ ببارد وگرچه طوفان است

مهدی مردانی

پایین پای ابیات

غزل

در مشت خاک ریشۀ شمشاد می‌دود
همچون نسیم در قفس آزاد می‌دود

سیدحمیدرضا برقعی

یحیی

غزل

ذكر پابوس شما از لب باران می‌ریخت
ابر هم زير قدم‌های شما جان می‌ريخت

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

در گوشه‌ای ز صحن تو قلبم نشسته است
دل، طوقِ الفتی به ضریح تو بسته است

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

از خاک می‌روم که از آیینه‌ها شوم
ها می‌روم از این منِ خاکی جدا شوم

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

اذانی تازه کرده در سرم حسّ ترنم را
ندای ربّنا را، اشک در حال تبسم را

عبدالرضا کوهمال جهرمی

از نواحی روشن کلمات

غزل

هفته، مجال هفت قدم مهربانی است
شنبه شروع همدلی و همزبانی است

احمد حسین‌پور علوی

ایها العزیز

غزل

به سیل اشک می‌شوییم راه کارون‌ها را
هنوز از جبهه می‌آرند تابوت جوان‌ها را

میلاد عرفان‌پور

از آخر مجلس

غزل

در مطلع شعر تو نچرخانده زبان را
لطف تو گرفت از من بیچاره امان را

حسین عباس‌پور

آخرین حرم

غزل

گرچه با کوه گران‌سنگ گناه آمده‌ایم
لیک چون سنگ نشان بر سر راه آمده‌ایم

صائب تبریزی

کلیات صائب تبریزی

غزل