آن صبح سراسر هیجان گفت اذان را
انگار که میدید نماز پس از آن را
این آفتاب مشرقی بیکسوف را
ای ماه! سجده آر و بسوزان خسوف را
صدای پای شما... نه، صدای بال میآید
کسی فراتر از امکان و احتمال میآید
جهان نبود و تو بودی نشانۀ خلقت
همای اوج سعادت به شانۀ خلقت
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين