کاش بیدار شوم، آمده باشی به خراسان
بعدِ کرمان و بشاگرد و گلستان و لرستان
جز تو ای کشتۀ بی‌سر که سرا‌پا همه جانی
کیست کز دادن جانی بخرد جان جهانی
بادها هم پیاده آمده‌اند که ببوسند خاک پایت را
آسمان هدیه می‌دهد به زمین، عطر آن پرچم رهایت را
ای حرمت قبلۀ مراد قبایل!
وی که بوَد قبله هم به سوی تو مایل
کوچه کوچه نسیم سامرّا
عطر غم از عراق آورده
به همین زودی از این دشت سپیدار بروید
یا لثارات حسین از لب نیزار بروید
بین غم آسمان و حسرت صحرا
ماه دمیده‌ست و رود غرق تماشا
نوحه‌سُرای حریم قدس تو هستی
مویه‌کنان‌اند انبیا و ملائک
گریه بود اولین صدا، آری!
روز اول که چشم وا کردیم
حرکت از منا شروع شد و
در تب کربلا به اوج رسید
ماه فرو ماند از جمال محمد
سرو نباشد به اعتدال محمد
با خودش می‌برد این قافله را سر به کجاها
و به دنبال خودش این همه لشکر به کجاها
کوچه‌هامان پر از سیاهی بود
شهر را از عزا درآوردند
مرد خرمافروش در زندان، راوی سرنوشت مختار است
حرف‌هایی شنیدنی دارد، سخنانش کلید اسرار است
اول دفتر به نام خالق اکبر
آن‌که سِزَد نام او در اولِ دفتر
کیست او؟ آن‌که بین خانۀ خود
مکر دشمن مجاورش بوده‌ست
عشق تو کوچه‌گرد کرد مرا
این منِ از همیشه تنهاتر
در سکوتی لبالب از فریاد گوشه چشمی به آسمان دارد
یک بغل بغض و تاول و ترکش، یک بغل بغض بی‌کران دارد
گفته بودی که به دنیا ندهم خاک وطن را
برده‌ام تا بسپارم به دم تیر بدن را
یاعلی گفت با تمام وجود تا همه‌عمر با علی باشد
با علی باشد و طنین دلش دم‌به‌دم ذکر یاعلی باشد
حمد سزاوارِ آن خدای توانا
کآمده حمدش ورای مُدرِک دانا
تشنه‌ام این رمضان تشنه‌تر از هر رمضانی
شب قدر آمده تا قدر دل خویش بدانی
چشمۀ دیدار تو سراب ندارد
ساحت دل، بی‌تو آفتاب ندارد
اول دفتر به نام ایزد دانا
صانع پروردگار حیّ توانا
شهر آزاد شد اما تو نبودی که ببینی
دلمان شاد شد اما تو نبودی که ببینی
