مدح و منقبت | شعر هیأت

سلامِ ایزد منان، سلامِ جبرائیل
سلامِ شاه شهیدان به مسلم بن عقیل

سیدمحمدعلی ریاضی‌یزدی

دیوان ریاضی یزدی

غزل

ای پنجمین امام که معصوم هفتمی
از ما تو را ز دور «سلامٌ علیکمی»

علی انسانی

گلاب و گل

مثنوی

تا گل به نسیم راه در می‌آید
از خاک بوی گیاه در می‌آید

ایوب پرندآور

دوبیتی‌‏های نیلی رباعی‏‌های کبود

رباعی

ماه هر شب تا سحر محو تماشای علی‌ست
تازه در این خانه زهرا ماه شب‌های علی‌ست

عباس شاه‌زیدی

غزل

لطف تو بی‌واسطه، دریای جودت بی‌کران
عالمی از فهم ابعاد وجودت ناتوان

محمدجواد الهی‌پور

غزل

همه گویند مجنونم همه گویند «دیوانَه‌م»
دلیل عاقلانه بودنش را من نمی‌دانم

رضا خورشیدی‌فرد

غزل

هرچند حال و روز زمین و زمان بَد است
یک قطعه از بهشت در آغوش مشهد است

رضا عابدین‌زاده

کوچه‌های اجابت

غزل

چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند
موج‌های پریشان تو را می‌شناسند

قیصر امین‌پور

تنفس صبح

غزل

آب و جارو می‌کنم با چشمم این درگاه را
ای که درگاهت هوایی کرده مهر و ماه را

عباس شاه‌زیدی

این شعر مرا کشت

غزل

همچون نسیم صبح و سحرگاه می‌رود
هرکس میان صحن حرم راه می‌رود

فاطمه نانی‌زاد

باران بی‌هوا

غزل

بهار آمد و بر روی گل تبسم كرد
شكوه وا شدن غنچه را تجسم كرد

محمدجواد غفورزاده

آیه ۸۸

ترکیب‌بند

با زمزمی به وسعت چشم تر آمدم
تا محضر زلال‌ترین کوثر آمدم

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

ترکیب‌بند