مرثیه | شعر هیأت

آن شب میان هاله‌ای از ابر و دود رفت
روشن‌ترین ستارهٔ صبح وجود رفت

یوسف رحیمی

حماسه‌های فاطمی

غزل

در کوچه، راه خانۀ خود گم نمی‌کنی
از تب پُری، اگرچه تلاطم نمی‌کنی

جواد محمدزمانی

فاطمه زهرا(س) در شعر فارسی

غزل

قیامت غم تو کمتر از قیامت نیست
در این بلا، منِ غمدیده را سلامت نیست

سیدرضا مؤید

بهار بی‌خزان

غزل

از آنچه در دو جهان هست بیشتر دارد
فقط خداست که از کار او خبر دارد

مجید تال

قصیده‌واره

ای شمع سینه‌سوختۀ‌ انجمن، علی
تقدیر توست سوختن و ساختن، علی

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

«عشق، سوزان است بسم الله الرحمن الرحیم
هر که خواهان است بسم الله الرحمن الرحیم»

قاسم صرافان

مولای گندم‌گون

غزل

گل‌های عالم را معطر کرده بویت
ای آن که می‌گردد زمین در جستجویت

سیدحمیدرضا برقعی

یحیی

قصیده‌واره

خم کرد پشت زمین را، ناگاه داغ گرانت!
هفت آسمان گریه کردند، بر تربت بی‌نشانت!

فاطمه سالاروند

سرو باغ محمد

غزل

ای که شجاعت آورَد چهره به خاک پای تو
بسته به خانه تا به کی؟ دست گره‌گشای تو

غلامرضا سازگار

نخل میثم (جلد۲)

غزل

کیست این حنجرۀ زخمیِ تنها مانده؟
آن که با چاه در این برهه هم آوا مانده

سیدحسین موحدبلخی

سرو باغ محمد

غزل

نور با آینه وقتی متقابل باشد
ذره کوچک‌تر از آن است که حائل باشد

محمدحسین ملکیان

جمع مُکسّر

غزل

چنان‌ که دست گدایی شبانه می‌لرزد
دلم برای تو با هر بهانه می‌لرزد

میلاد عرفان‌پور

بیت‌های بارانی (۲)

غزل