امام حسین علیه‌السلام | شعر هیأت

چون لاله به ساحت چمن می‌سوزم
با یاد تو پاره پاره تن می‌سوزم

جواد محقق

همواره حسین

رباعی

به خون غلتید جانی تشنه تا جانان ما باشد
که داغش تا قیامت آتشی در جان ما باشد

علی‌محمد مؤدب

خون تو پایان نداشت

غزل

یکی ز خیل شهیدان گوشهٔ چمنش
سلام ما برساند به صبح پیرهنش

علیرضا قزوه

صبح بنارس

غزل

دنیا شنید آه نیستانی تو را
بر نیزه دید آینه‌گردانی تو را

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

ای همه خلق جهان، شاهد یکتایی تو
دل ما، بیتِ الهی ز دل‌آرایی تو

غلامرضا سازگار

نخل میثم (جلد۲)

غزل

شوریده سری که شرح ایمان می‌کرد
هفتاد و دو فصلِ سرخ عنوان می‌کرد

سیدحسن حسینی

هم‌صدا با حلق اسماعیل

رباعی

کسی که جان عزیزش، عزیز،‌ پیشِ خداست
به جان هرچه عزیز است، سیدالشهداست

محمدجواد محبت

از سنگ ناله خیزد

غزل

حسین، کشتهٔ دیروز و رهبر روز است
قیام اوست که پیوسته نهضت‌آموز است

حبیب چایچیان

خون تو پایان نداشت

غزل

ای امیر مُلک شأن و شوکت و عزم و شهامت
تا قیامت همّت مردانه خیزد از قیامت

پیروی شیرازی

از سنگ ناله خیزد

غزل

مرد آزاده حسین‌ است که بود این هدفش
که شود کشته ولی زنده بماند شرفش

خوشدل تهرانی

از سنگ ناله خیزد

غزل

زندهٔ جاوید کیست؟ کشتهٔ شمشیر دوست
کآب حیات قلوب در دم شمشیر اوست

فؤاد کرمانی

شمع جمع

غزل

عالم همه قطره‌اند و دریاست حسین
مردم همه بنده‌اند و مولاست حسین

سیدرضا مؤید

رباعی