مرثیه | شعر هیأت

یازده بار جهان گوشهٔ زندان کم نیست
کنج زندان بلا گریهٔ باران کم نیست

سیدحمیدرضا برقعی

قبله مایل به تو

غزل

باید که دنیا فصل در فصلش خزان باشد
وقتی که با تو اینچنین نامهربان باشد

محمدعلی بیابانی

غزل

مردِ جوان دارد وصیت می‌نویسد
می‌گرید و ذکر مصیبت می‌نویسد

انسیه‌سادات هاشمی

قصیده‌واره

هوای بام تو داریم ما هوایی‌ها
خوشا به حال شب و روز سامرایی‌ها

قاسم اردکانی

غزل

نه از لباس کهنه‌ات نه از سرت شناختم
تو را به بوی آشنای مادرت شناختم

رضا حاج‌حسینی

بانوان آسمانی

غزل

ماهی که یادگار ز پنج آفتاب بود
بر چهره‌اش ز عصمت و عفت نقاب بود

سیدرضا مؤید

باران نور

قصیده

اگر خواهی پدر بینی وفای دختر خود را
نگه کن زیر پای اسب و بالا کن سر خود را

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

بودند دو تن، به جان و دل دشمنِ تو
دادند به هم دست، پیِ کشتن تو

علی انسانی

دل سنگ آب شد

رباعی

شاید تو خواستی غزلی را که نذر توست
این‌گونه زخم‌خورده و بی‌سر بیاورم

حسن بیاتانی

از دوشنبه تا جمعه

غزل

خورشید گرم چیدن بوسه ز ماه توست
گلدسته‌ها منادی شوق پگاه توست

جواد محمدزمانی

ترکیب‌بند

دم به دم تا همیشه قلب پدر
با نفس‌های تو هماهنگ است

سیدحمیدرضا برقعی

چارپاره

لب خشک و داغی که در سینه دارم
سبب شد که گودال یادم بیاید

قاسم صرافان

سفینه نجات صحیفه رأفت

چارپاره