مرثیه | شعر هیأت

جان بر لب من آمد و جانان به بر من
ای مرگ برو عمر من آمد به سر من

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

به روی شانۀ خاتم، که چون نقش نگین باشد
نشان نام او باید معزّ المؤمنین باشد

سیدمحمدجواد میرصفی

غزل

پرواز آسمانی او را مَلک نداشت
ماهی که در اطاعت خورشید شک نداشت

امید مهدی‌نژاد

غزل

شبی که نور زلال تو در جهان گم شد
سپیده، جامه سیه کرد و ناگهان گُم شد

رضا اسماعیلی

این مریم همیشه

غزل

از شهر من تا شهر تو راهی دراز است
اما تو را می‌بیند آن چشمی که باز است

اعظم سعادتمند

باران پس از برف

غزل

صبوری به پای تو سر می‌گذارد
غمت داغ‌ها بر جگر می‌گذارد

حسین عباس‌پور

حماسه صبر

غزل

وقتی سکوت سبز تو تفسیر می‌شود
چون عطرِ عشق، نام تو تکثیر می‌شود

پروانه نجاتی

یادواره یازدهمین شب شعر عاشورا

غزل

گرفته بوی شهادت شب وفاتش را
بیا مرور کن ای اشک خاطراتش را

میثم مؤمنی‌نژاد

غزل

ای روشنی آینه! ای آبروی آب!
اسلام تو حل کرد همه مسئله‌ها را

محمدجواد غفورزاده

غروب منظومۀ عشق

قطعه

هر چند ستاره غرق اشک و آه است
خورشید، دلش گرفته‌تر از ماه است

محمدجواد غفورزاده

چلچراغ هدایت (جلد۱)

رباعی

عصر یک جمعهٔ دلگیر
دلم گفت بگویم بنویسم

سیدحمیدرضا برقعی

طوفان واژه‌ها

بحر طویل

اشک‌ها! فصل تماشاست امانم بدهید
شوقِ آیینه به چشم نگرانم بدهید

محمدجواد غفورزاده

سفرنامه گلها

غزل