فاطمیه | شعر هیأت

توان واژه کجا و مدیح گفتن او؟
قلم، قناری گنگی‌ست در سرودن او

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

زهرا گذشت و خاطره‌‏هایش هنوز هست
در مسجد مدینه، صدایش هنوز هست

محمدجواد غفورزاده

یاس یاسین

غزل

این کیست به شوق یک نگاه آمده است
در خلوت شب به بزم آه آمده است

سیدمهدی حسینی رکن‌آبادی

بهشت در آتش

رباعی

این سخن کم نیست دنیا صبحگاهی بیش نیست
شهر پرآشوبِ امکان، کوچه‌راهی بیش نیست

جواد محمدزمانی

شکوه فاطمی

ترکیب‌بند

ماه غریب جادّه‌ها، همسفر نداشت
شب در نگاه ماه، امید سحر نداشت

ساراسادات باختر

مشکوة

غزل

شبی که آینه‌ام را به دستِ خاک سپردم
هزار بار شکستم، هزار مرتبه مردم

سیدمحمدجواد شرافت

غزل

آهای باد سحر! باغ سیب شعله‌ور است
برس به داد دل مادری که پشت در است

عطیه‌سادات حجتی

غزل

کنار فضّه صمیمانه کار می‌کردی
به کار کردن خود افتخار می‌کردی

عاطفه جوشقانیان

غزل

دیگر نبود فرصتِ راز و نیاز هم
حتی شکسته بود دلِ جانماز هم

احمد حسین‌پور علوی

بیت‌های بارانی (۲)

مربع‌ترکیب

هزار سال گذشت و هزار بار دگر،
تو ایستاده‌ای آن‌جا در آستانۀ در!

محمدجواد شاهمرادی

لیالی مجنون

غزل

چه آشناست صدایی که رنگ غربت داشت
و دفتر لب او از پدر روایت داشت

جعفر عباسی

غزل

می‌رود از آن سَرِ دنیا خبر می‌آورد
شعر در وصف تو باشد بال در می‌آورد

مجتبی حاذق

غزل