مرثیه | شعر هیأت

بشکسته‌دلی، شکسته می‌خواند نماز
در سلسله، دست‌بسته می‌خواند نماز

محمدعلی مردانی

فصل صبر

رباعی

سر به دریای غم‌ها فرو می‌کنم
گوهر خویش را جستجو می‌کنم

حبیب چایچیان

ای اشک‌ها بریزید

غزل

تو را تا دیده‌ام محو جمال کبریا دیدم
تو را غرق مناجات خدا، از خود رها دیدم

محمدجواد غفورزاده

خورشید کعبه

قصیده

سامرا، امشب مدینه می‌شود مهمان تو
آسمان‌ها اشک می‌بارند بر دامان تو

میثم مؤمنی‌نژاد

غزل

در دل نگذار این همه داغ علنی را
پنهان نکن از ما غم دور از وطنی را

عباس شاه‌زیدی

این شعر مرا کشت

غزل

نور تو، روح مرا منزل به منزل می‌برد
کشتی افتاده در گِل را به ساحل می‌برد

فاطمه نانی‌زاد

غزل

سخن از ظلمت و مظلومیت آمد به میان
شهر بیداد رسیده‌ست به اوج خفقان

عباس همتی

قصیده‌واره

سیلاب می‌شویم و به دریا نمی‌رسیم
پرواز می‌کنیم و به بالا نمی‌رسیم

یوسف رحیمی

نورٌ علی نور

غزل‌مثنوی

ای مرهم زخم دل و غم‌خوار پدر!
هم غم‌خور مادری و هم یار پدر

سیدرضا مؤید

باران نور

رباعی

کمتر کسی‌ست در غم من، انجمن کند
از من سخن بیاورد، از من سخن کند

جواد هاشمی

غزل

تمام همهمه‌ها غرق در سکوت شدند
خروش گریۀ او شهر را تکان می‌داد

محمدمهدی خانمحمدی

هیاهو

قطعه

زنی از خاک، ‌از خورشید، از دریا،‌ قدیمی‌تر
زنی از هاجر و آسیه و حوا قدیمی‌تر

سیدحمیدرضا برقعی

یحیی

مربع‌ترکیب