مرثیه | شعر هیأت

کارش میان معرکه بالا گرفته بود
‏شمشیر را به شیوهٔ مولا گرفته بود

محمد ارجمند

مرثیه با شکوه

غزل

سلامِ ایزد منان، سلامِ جبرائیل
سلامِ شاه شهیدان به مسلم بن عقیل

سیدمحمدعلی ریاضی‌یزدی

دیوان ریاضی یزدی

غزل

شيعيان! ديگر هواى نينوا دارد حسين
روى دل با كاروان كربلا دارد حسين‏

سیدمحمدحسین شهریار

خون تو پایان نداشت

غزل

ای پنجمین امام که معصوم هفتمی
از ما تو را ز دور «سلامٌ علیکمی»

علی انسانی

گلاب و گل

مثنوی

نگاه کودکی‌ات دیده بود قافله را
تمام دلهره‌ها را، تمام فاصله را

سیدحمیدرضا برقعی

طوفان واژه‌ها

غزل

در کوچه بود جسم امام جوان، جواد؟
یا بام، شاخه بود و گُلش بر زمین فتاد

علی انسانی

گلاب و گل

غزل

آن روز کاظمین چو بازار شام شد
دنیا برای بار نهم بی‌امام شد

عباس احمدی

جمله‌های معترضه

غزل

لطف تو بی‌واسطه، دریای جودت بی‌کران
عالمی از فهم ابعاد وجودت ناتوان

محمدجواد الهی‌پور

غزل

شور به‌پا می‌کند، خون تو در هر مقام
می‌شکنم بی‌صدا، در خود هر صبح و شام

علیرضا قزوه

عشق علیه‌السلام

غزل

کاش من هم به لطف مذهب نور
تا مقام حضور می‌رفتم

سیدحمیدرضا برقعی

قبله مایل به تو

چارپاره

چه شد که در افق چشم خود شقایق داشت
مدینه‌ای که شب پیش صبح صادق داشت

جواد محمدزمانی

ترکیب‌بند

امام رو به رهایی عمامه روی زمین
قیامتی شد ـ بعد از اقامه ـ روی زمین

محمدمهدی سیار

بی‌خوابی عمیق

غزل