مفعول مفاعیل مفاعیلن فع (رباعی) | شعر هیأت

یکباره میان راه پایش لرزید
مبهوت شد، از بغض صدایش لرزید

سیدمحمدمهدی شفیعی

رواق اشراق

رباعی

انگار پی نان و نوایید شما
چون مردم کوفه بی‌وفایید شما

میلاد عرفان‌پور

راهبندان

رباعی

آواز حزین باد، پیغمبر کیست؟
خورشید، چنین سرخ، روایتگر کیست؟

امیر مرادی

سزاوار

رباعی

ای کعبه به داغ ماتمت نیلی‌پوش!
وز تشنگی‌ات فرات در جوش و خروش

محمدعلی مجاهدی

چاره‌ها

رباعی

ای بحر! ببین خشکی آن لب‌ها را
ای آب! در آتش منشان سقا را

علی انسانی

دریا تشنۀ دریا

رباعی

او غربت آفتاب را حس می‌کرد
در حادثه، التهاب را حس می‌کرد

وحید امیری

همواره حسین

رباعی

سرسبزی ما از چمن عاشوراست
در نای شهیدان، سخن عاشوراست

سیدرضا مؤید

همواره حسین

رباعی

ای تیر مرا به آرزویم برسان
یعنی به برادر و عمویم برسان

سیدمهدی حسینی رکن‌آبادی

رباعی

از لشکر کوفه این خبر می‌آید
زخم است و دوباره بر جگر می‌آید

سیدمهدی حسینی رکن‌آبادی

رباعی

یک بار رسید و بار دیگر نرسید
پرواز چنین به بام باور نرسید

مصطفی محدثی

از سنابادِ شعر

رباعی

ای ساقی سرمست ز پا افتاده
دنبال لبت آب بقا افتاده

علی انسانی

چراغ صاعقه

رباعی

روزی که ز دریای لبش دُر می‌رفت
نهر کلماتش از عطش پُر می‌رفت

سیدحسن حسینی

هم‌صدا با حلق اسماعیل

رباعی