بیست و سوم ذی القعده | شعر هیأت

دل را نظر لطف تو بی‌تاب کند
مس را به خدا، طلا کند، آب کند

محمدجواد غفورزاده

آیه ۸۸

رباعی

از کوی تو ای قبلۀ عالم! نرویم
با دست تهی و دل پُر غم نرویم

سیدمحمد رستگار

همسایه آفتاب

رباعی

شوکران درد نوشیدم، دوا آموختم
غوطه در افتادگی خوردم، شنا آموختم

مرتضی امیری‌اسفندقه

سیاه‌مستِ سایۀ تاک

قصیده‌واره

چقدر با تو کبوتر، چقدر با تو نگاه
چقدر آینه این‌جا نشسته راه به راه

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

ای حضرت خورشید بلاگردانت
ای ماه و ستاره عاشق و حیرانت

محمدجواد غفورزاده

پنجره فولاد

رباعی

نشسته‌ام به رواقی به گوشۀ حرمش
رها رهای رها زیر آبشار غمش

سعید بیابانکی

قصیده‌واره

در آغوش آیینه‌ها بوده‌ام
نمی‌دانی ای دل کجا بوده‌ام

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

ماه مدینه رو سوی ایران می‌آورد؟
یا آفتاب رو به خراسان می‌آورد؟

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

قندیل و شمعدان و چراغان
آیینه و بلور و کبوتر

سعید بیابانکی

سنگچین

چارپاره

«اُدخُلوها بِسَلامٍ آمِنین»... در باز شد
از میان جمعیت راهی به این سر باز شد

محمدحسین ملکیان

جمع مُکسّر

غزل

شب گذشت از نیمه اما با تو صحبت می‌کنم
تا که بگزارم نماز عشق، نیت می‌کنم

محمدجواد غفورزاده

آیه ۸۸

قصیده‌واره

به ظاهر زائرم اما زیارت را نمی‌فهمم
من بیچاره لطف آشکارت را نمی‌فهمم

حسین عباس‌پور

حداقل

غزل