حضرت فاطمه علیهاالسلام | شعر هیأت

تا که نامت بر زبان آمد زبان آتش گرفت
سوختم، چندان که مغز استخوان آتش گرفت

علیرضا قزوه

شبلی و آتش

غزل

امشب ز غم تو آسمان بی‌ماه است
چشم و دل ما قرین اشک و آه است

بهمن صالحی

فاطمه زهرا(س) در شعر فارسی

رباعی

به لحظه لحظۀ دوری، به هجر یار قسم
به دیر پایی شب‌های انتظار قسم

محمدجواد غفورزاده

فاطمه زهرا(س) در شعر فارسی

غزل

آن شب که دفن کرد علی بی‌صدا تو را
خون گریه کرد چشم خدا در عزا تو را

قادر طهماسبی

سرو باغ محمد

قصیده

وقتی خدا بنای جهان را گذاشته
در روح تو سخاوت دریا گذاشته

سارا جلوداریان

نی‌زار گواه است

غزل

هر نسیمی خسته از کویت خبر می‌آورد
چشم تر می‌آورد، خونِ جگر می‌آورد

علی داودی

دیگر

غزل

دنیا چه کرد با غزل عاشقانه‌ات
حال و هوای مرثیه دارد، ترانه‌ات

فائزه زرافشان

آشیان آسمان

غزل

قلم چگونه گذارد قدم به ساحت تو
توان واژه کجا بود و طرح صحبت تو

فائزه زرافشان

آشیان آسمان

غزل

تا آمدی کمی بنشینی کنارمان
تقدیر اشاره کرد به کم بودن زمان

هادی جانفدا

کفشداری یازده

غزل

این زن کسی را ندارد تا سوگواری بیاید؟
یک گوشه اشکی بریزد یا از کناری بیاید؟

آرش پورعلیزاده

غزل

او خسته‌ترین پرنده‌ها را
در گرمی ظهر سایه می‌داد

هادی فردوسی

زیتونه

چارپاره

عطر بهار از جانب دالان می‌آید
دارد صدای خنده از گلدان می‌آید

عاطفه جوشقانیان

بانوان آسمانی

غزل