مرثیه | شعر هیأت

دریای سر نهاده به دامان چاه اوست
مردی که با سکوت خودش غرق گفتگوست

اعظم سعادتمند

غزل

در شور و شر حجاز تنهاست علی
در نیمه‌شبِ نماز تنهاست علی

امید مهدی‌نژاد

پیاده‌ها

رباعی

تق تق...کلون در...کسی از راه می‌رسد
از کوچه‌های خسته و گمراه می‌رسد

مریم سقلاطونی

مرثیه‌خوانی برای باران

غزل

آن شب که کوفه شاهد ننگی سیاه بود
در گریه آسمان و زمین تا پگاه بود

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

مانند تو غریب، زمین و زمان نداشت
انبوه دردهای تو را آسمان نداشت

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

وقتی به نماز صبح آخر برخاست
فریاد ز مسجد و ز منبر برخاست

جواد محقق

آینه گردانی

رباعی

مالک رسیده است به آن خیمۀ سیاه
تنها سه چار گام...نه... این گام آخر است!

محمدمهدی سیار

بی‌خوابی عمیق

قطعه

نمی‌جنبد ز جا مرداب کوفه
چه دلگیر است و سنگین، خواب کوفه

محمدرضا سهرابی‌نژاد

آینه گردانی

دوبیتی

شده نزدیک‌تر از قبل، شهادت به علی
اقتدا کرده به همراه جماعت به علی

محمدحسین ملکیان

جمع مُکسّر

غزل

دشمنان این روزها حرف دو پهلو می‌زنند
دوستانت یک به یک دارند زانو می‌زنند

محمدحسین ملکیان

جمع مُکسّر

غزل

از بدر، از خیبر علی را می‌شناسند
یاران پیغمبر علی را می‌شناسند

محمدحسین ملکیان

نت‌های گریه‌دار

غزل

زیبایی چشمه‌سار در چشمش بود
دلتنگی و انتظار در چشمش بود

محمدجواد غفورزاده

سفرنامۀ فرات

رباعی