مرثیه | شعر هیأت

می‌زد به رُخم ولی، ولی را می‌کشت
آن مظهر ذات ازلی را می‌کشت

محمدعلی مجاهدی

رباعی

تفسیر او به دست قلم نامیسّر است
در شأن او غزل ننویسیم بهتر است

مهدی مردانی

پشت پردۀ ملکوت

غزل

امشب ردیف شد غزلم با نمی‌شود
یا می‌شود ردیف كنم یا نمی‌شود

عباس شاه‌زیدی

این شعر مرا کشت

غزل

آتش: شده از خجالت روی تو آب
خانه: شده بعد رفتن تو بی‌خواب

رضا یزدانی

حاشا

رباعی

ماهی که یک ستاره به هفت آسمان نداشت
جز هاله‌ای کبود از او کس نشان نداشت

سیدرضا جعفری

صبح شبنم

غزل

دلش می‌خواست تا قرآن بخواند
دلش می‌خواست تا دنیا بداند

صامره حبیبی

لبخندهای نیمه‌جان

دوبیتی

سجادۀ خویش را که وا می‌کردی
تا آخر شب خدا خدا می‌کردی

سیدعلی نقیب

تشرف

رباعی

از اشک هوای چشم‌ها تر شده است
ابر آمده است و سایه‌گستر شده است

حیدر منصوری

لبخندهای نیمه‌جان

رباعی

ما در دل خود مهر تو اندوخته‌ایم
با آتش عشق تو بر افروخته‌ایم

عباس همتی

لبخندهای نیمه‌جان

رباعی

مدینه با تو به ماهی دگر، نیاز نداشت
به روشنایی صبح و سحر نیاز نداشت

محمدجواد غفورزاده

سرو باغ محمد

غزل

دلی سوز صدایت را نفهمید
مسلمانی، خدایت را نفهمید

حسین عباس‌پور

لبخندهای نیمه‌جان

دوبیتی

بوی خوش می‌آید اینجا؛ عود و عنبر سوخته؟
یا که بیت‌الله را کاشانه و در سوخته؟

حبیب چایچیان

ای اشک‌ها بریزید

غزل