مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن | شعر هیأت

میان هلهله سینه مجال آه نداشت
برای گریه شریکی نبود و چاه نداشت

محسن حنیفی

زخمه

غزل

نه دعبلم نه فرزدق که شاعرت باشم
که شاعرت شده، مقبول خاطرت باشم

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

مخواه راه برای تو انتخاب کنند
که با فریبِ دلت، عقل را مجاب کنند

فاطمه عارف‌نژاد

غزل

سلام بر تو کتاب ای که آفتاب تویی
گران‌ترین و گرامی‌ترین کتاب تویی

محمدسعید میرزایی

غزل

هنوز طرز نگاهش به آسمان تازه‌ست
دو بال مشرقی‌اش با اُفق هم‌اندازه‌ست

سیدمهدی موسوی

گلواژه‌های مطهر

غزل‌مثنوی

بهار آمد و عطری به هر دیار زدند
به جای‌جای زمین نقشی از بهار زدند

سیدرضا مؤید

نغمه‌های ولایت

ترجیع‌بند

هنوز می‌چکد از چشم‌ها بهانۀ تو
بیا که سر بگذارد جهان به شانۀ تو

فاطمه عارف‌نژاد

غزل

صدای بال ملائک ز دور می‌آید
مسافری مگر از شهر نور می‌آید؟

ناصر فیض

خوشه‌های طلایی

غزل

بهارِ آمدنت می‌برد زمستان را
بیا که تازه کنم با تو هر نفس جان را

فاطمه زاهد‌مقدم

غزل

برای از تو سرودن، زبان ما بسته‌ست
که در برابر تو، شعر، دست و پا بسته‌ست

محمد غفاری

آستانه

غزل

ز عمق حنجره بر بام شب اذان می‌گفت
حدیث درد زمین را به آسمان می‌گفت

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

طلوع می‌کند آن آفتاب پنهانی
ز سمت مشرق جغرافیای عرفانی

قیصر امین‌پور

آینه‌های ناگهان

غزل