مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن | شعر هیأت

به واژه‌ای نکشیده‌ست منّت از جوهر
خطی که ساخته باشد مُرکّب از باور

سیدحمیدرضا برقعی

حدود ساعت یک

قصیده

به لحظه لحظۀ دوری، به هجر یار قسم
به دیر پایی شب‌های انتظار قسم

محمدجواد غفورزاده

فاطمه زهرا(س) در شعر فارسی

غزل

قلم چگونه گذارد قدم به ساحت تو
توان واژه کجا بود و طرح صحبت تو

فائزه زرافشان

آشیان آسمان

غزل

شهید کن... که شهادت حیات مردان است
ولی برای شما مرگ، خط پایان است

سعید تاج‌محمدی

دقایق

غزل

رسیدی و پر و بال فرشته‌ها وا شد
شب از کرانۀ هستی گذشت و فردا شد

مصطفی محدثی

سُکرِ سماع

غزل

جهان نبود و تو بودی نشانۀ خلقت
همای اوج سعادت به شانۀ خلقت

نغمه مستشارنظامی

در اوج غربت نارنج

ترکیب‌بند

سخن ز حبل الهی و بانگ «وَ اعتَصِمُو»ست
حقیقتی که هدایت همیشه زنده به اوست

جواد محمدزمانی

مثنوی

مدینه! بی تو شب من سحر نمی‌گردد
شب فراق، از این تیره‌تر نمی‌گردد

محمدجواد غفورزاده

آیه ۸۸

غزل

چه رنج‌ها که به پیشانی تو دیده نشد
که غم برای کسی جز تو آفریده نشد

مهدیه اکبری

غزل

دو جلوۀ ابدی از درخششی ازلی
به خُلق و خو، دو محمد؛ به رنگ و بو دو علی

سیدمحمدجواد شرافت

مثنوی

بیا که خانۀ چشمم شود چراغانی
اگر قدم بگذاری به چشم بارانی

یوسف رحیمی

غزل

طنین «آیۀ تطهیر» در صدایش بود
مدینه تشنۀ تکرار ربّنایش بود

صادق بخشی

این حسین کیست؟ (جلد۲)

غزل