مرثیه | شعر هیأت

سبز است باغ نافله از باغبانی‌ات
گل کرد عطر عاطفه با مهربانی‌ات

جواد محمدزمانی

دلواپسی‌های اویس

غزل

خبر پیچید تا کامل کند دیگر خبرها را
خبر داغ است و در آتش می‌اندازد جگرها را

سیدعلی‌اصغر صالحی

حدود ساعت سه

غزل

ما را نمانده است دگر وقت گفتگو
تا درد خویش با تو بگوییم موبه‌مو

محمدمهدی سیار

حق‌السکوت

غزل

در آتشی از آب و عطش سوخت تنت را
در دشت رها کرد تن بی‌کفنت را

لیلا رسولی

عطر و ابریشم

غزل

سلام ای بادها سرگشتهٔ زلف پریشانت
درود ای رودها در حسرت لب‌های عطشانت

فاطمه سالاروند

کرامت سرخ

غزل

آگه چو شد از حالت بیماری او
دامن به کمر بست پیِ یاری او

محمدعلی مجاهدی

ایستاده باید مرد

رباعی

زمین کربلا تب دارد آیا، یا تو تب داری؟
دل زینب فدایت پا برون از خیمه نگذاری

مهدی جهاندار

مرثیه با شکوه

غزل

بعد از آن واقعهٔ سرخ، بلا سهم تو شد
پیکر سوختهٔ کرب‌وبلا سهم تو شد

رضا اسماعیلی

این مریم همیشه

غزل

امشب ز فرط زمزمه غوغاست در تنور
حال و هوای نافله پیداست در تنور

جواد محمدزمانی

دلواپسی‌های اویس

غزل

آن شب که آسمان خدا بی‌ستاره بود
مردی حضور فاجعه را در نظاره بود

محمدعلی مجاهدی

ایستاده باید مرد

قصیده

چون دید فراز نی سرش را خورشید
بر خاک تن مطهرّش را خورشید

محمدعلی مجاهدی

کرامت سرخ

رباعی

قامتت را چو قضا بهر شهادت آراست
با قضا گفت مشیت که: قیامت برخاست...

فؤاد کرمانی

شمع جمع

غزل