حضرت فاطمه علیهاالسلام | شعر هیأت

اگر به شکوه، لب خویش وا کند زهرا
مدینه را به خدا کربلا کند زهرا

محمدجواد غفورزاده

یاس یاسین

غزل

عطر او آفاق را مدهوش کرد
دشت و صحرا را شقایق‌پوش کرد

محمدجواد غفورزاده

یاس یاسین

سایر قالب‌ها

با هم صدا کردند ماتم‌های عالم را
وقتی جدا کردند همدم‌های عالم را

محمدمهدی سیار

بی‌خوابی عمیق

غزل

ببین، تاریخ در تکرار مانده‌ست
جهان در حسرت بسیار مانده‌ست

سیدحبیب نظاری

بگو تا صبح چند آدینه مانده‌ست

دوبیتی

علی بود و همراز او فاطمه
و گل‌های روییده در باغشان

مصطفی رحماندوست

آینه گردانی

چارپاره

محبوبۀ ذات پاک سرمد زهراست
جان دو جهان و جان احمد زهراست

احد ده‌بزرگی

آینه گردانی

رباعی

کاش در باران سنگ فتنه بر دیوار و در
سینۀ آیینه را می‌شد سپر دیوار و در

حسین اسرافیلی

فاطمه زهرا(س) در شعر فارسی

غزل

کسی که بی تو سَرِ صحبتِ جهانش نیست
تحمّل غم هجر تو، در توانش نیست

محمدجواد غفورزاده

یا ایهاالعزیز

غزل

ای شکوهت فراتر از باور
ای مقامت فراتر از ادراک

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

چارپاره

بهار، سفرۀ سبزی‌ست از سیادت تو
شب تولّد هستی‌ست یا ولادت تو؟

علیرضا قزوه

چمدان‌های قدیمی

غزل

به بوسه بر قدمت چشم من حسادت داشت
به حیرتم که چرا خاک این سعادت داشت؟

غلامرضا شکوهی

سرمه در چشم غزل

غزل

تو قلّه‌نشین بام خوبی‌هایی
تنها نه نشان که نام خوبی‌هایی

مصطفی محدثی

بودن در نبودن

رباعی