مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن | شعر هیأت

به روزگار سیاهی که شب حصار نداشت
جهان جزیرۀ سبزی در اختیار نداشت

سیمین‌دخت وحیدی

آینه گردانی

چارپاره

ز هرچه بر سر من می‌رود چه تدبیرم
که در کمند قضا پای‌بند تقدیرم

ابن حسام خوسفی

دیوان محمد بن حسام خوسفی

قصیده

هوا بهاری شوقت، هوا بهاری توست
خروش چلچله لبریز بی‌قراری توست

جواد محمدزمانی

دلواپسی‌های اویس

غزل

به شیوۀ غزل اما سپید می‌آید
صدای جوشش شعری جدید می‌آید

حسن بیاتانی

از دوشنبه تا جمعه

غزل

الا که نور و صفا آفتاب از تو گرفت
ستاره سرعت سِیْر و شتاب از تو گرفت

محمدجواد غفورزاده

سلام بر حسین

غزل‌مثنوی

فروغ چهرۀ خوبان، شعاع طلعت توست
کمال حُسن تو، مدیون این ملاحت توست

حبیب چایچیان

غزل

چقدر مانده به دریا، به آستان حسین
پر از طراوت عشق است آسمان حسین

خدابخش صفادل

فلیرحل معنا

غزل

شراره می‌کشدم آتش از قلم در دست
بگو چگونه توان برد سوی دفتر دست؟

ابوالفضل زرویی نصرآباد

این حسین کیست؟ (جلد۳)

قصیده

دمید ماه رجب رؤیتش مبارک باد
به دوستان خدا نعمتش مبارک باد

سیدرضا مؤید

مربع‌ترکیب

چه کُند می‌گذرد لحظه‌های دور از تو
نمی‌کنند مگر لحظه‌ها عبور از تو

غلامعلی حداد عادل

آینه گردانی

غزل

روایت است که هارون به دجله کاخی ساخت
به وجد و عشرت و شادی خویشتن پرداخت

غلامرضا سازگار

نخل میثم (جلد۲)

مثنوی

ز موج اشک به چشمم، نگاه زندانی‌ست
درون سینه‌ام از غصّه، آه زندانی‌ست

سیدرضا مؤید

جلوه‌های رسالت

غزل