مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن | شعر هیأت

به ایستادن، آن دم که سنگ می‌بارند
به کوه بودن، آن لحظه‌ها که دشوارند

علی‌محمد مؤدب

غزل

مبر به جای اطاعت به کار طاعت را
گران به خاطر مردم مکن عبادت را

صائب تبریزی

کلیات صائب تبریزی

غزل

چهل شب است که پای غم تو سوخته‌ایم
به اشک خویش و نگاه تو چشم دوخته‌ایم

محمدمهدی سیار

مثنوی

اگر مجال گریزت به خانه هم باشد
برای این‌که نمیرد حیات، می‌مانی

میلاد حبیبی

چارپاره

کمک کنید به نوباوگان جنگ‌زده
به آهوان هراسیدۀ پلنگ‌زده

افشین علا

غزل

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزردۀ گزند مباد

حافظ شیرازی

دیوان حافظ شیرازی

غزل

به زیر تیغ نداریم مدعا جز تو
شهید عشق تو را نیست خون‌بها جز تو

فروغی بسطامی

غزل

خوشا که خط عبور تو را ادامه دهیم
شعاع چشم تو را تا خدا ادامه دهیم

قیصر امین‌پور

اشعار قیصر امین‌پور

غزل

به روز مرگ چو تابوت من روان باشد
گمان مبر که مرا دردِ این جهان باشد

مولوی

غزل

تویی که می‌دمی از عرش هر پگاه، علی
منوّرند به نور تو مهر و ماه، علی

قربان ولیئی

غزل

هميشه بازی دنيا همين نمی‌ماند
بساط غصب در آن سرزمين نمی‌ماند

نفیسه‌سادات موسوی

غزل

کتاب بود و به روی جهانیان وا بود
جواب هرچه نمی‌دانمِ جدل‌ها بود

انسیه‌سادات هاشمی

غزل